Γιατί γράφω

Γράφω γιατί θέλω να μοιραστώ τις σκέψεις μου. Και γράφω ανωνύμως γιατί ντρέπομαι να εκφραστώ δημόσια. Ένας δεύτερος αλλά εξίσου σημαντικός λόγος είναι πως δε θέλω όσοι με ξέρουν λόγω της απασχόλησής μου, η οποία μου προσδίδει μια μικρή αναγνωρισιμότητα, να «μπλέξουν» την εικόνα που έχουν από την εργασία μου με την εικόνα των γενικού περιεχομένου σκέψεών μου.

Δυστυχώς, η ανωνυμία δημιουργεί την υποχρέωση τα γραπτά να είναι απαλλαγμένα σχολίων για τα επίκαιρα θέματα. Θα ήταν δειλία να τοποθετηθώ δημοσίως για καυτά ζητήματα που απασχολούν την κοινή γνώμη κρυμμένος πίσω από ένα ψευδώνυμο.

Ίσως όμως είναι καλύτερα έτσι γιατί οι σκέψεις αποτυπώνουν τις αρχές του γράφοντα απαλλαγμένες από την επιρροή της καθημερινότητας. Θα εξηγήσω γιατί αυτό είναι προτιμότερο με ένα παράδειγμα. Δυο άνθρωποι που ασπάζονται τελείως διαφορετική πολιτική ιδεολογία θα πάρουν σήμερα εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις για τα πιο πολλά από τα τρέχοντα ζητήματα. Αλλά αν είναι δυο τίμιοι άνθρωποι, διαμορφώνουν τη στάση τους ακολουθώντας την ίδια κλείδα αξιών, προσαρμοσμένη, φυσικά, στα πιστεύω τους, τα οποία είναι αποτέλεσμα των βιωμάτων και της παιδείας τους. Αυτοί οι δυο άνθρωποι είναι προσωπικά και κοινωνικά πιο κοντά από ομογάλακτους, που αν και έχουν την ίδια με αυτούς τοποθέτηση στα επί μέρους, κατέληξαν εκεί με διαφορετικό τρόπο επειδή είναι, ας πούμε, καιροσκόποι.

Υπό την έννοια αυτή το μειονέκτημα της ανωνυμίας, που υποχρεώνει σε αποχή από την επικαιρότητα, μετατρέπεται σε πλεονέκτημα. Σε μια ευκαιρία να δούμε πόσο κοντά ή μακριά βρίσκονται οι βασικές αξίες μας, που κρύβονται κάτω από το μανδύα της ιδεολογίας.

Τέλος,  ως προς τη συχνότητα των αναρτήσεων, θα συμμορφωθώ με την επιταγή του τίτλου. «Μια φορά την εβδομάδα» νομίζω πως δεν είναι τόσο συχνό ώστε να είναι ευτελές ενώ από την άλλη δίνει αρκετό χρόνο για μια προσεγμένη παρουσίαση ενός στοχασμού.

Φιλικά,

Ο ΕβδομαδιαίΩς